Communicatie is een veel gehoord begrip. Je gebruikt het te pas en te onpas. Als er in een situatie iets is misgegaan, ligt het vaak, zeg gerust maar meestal, aan ‘de communicatie’. Communicatie is een breed begrip. Afhankelijk van de invalshoek waarmee je naar communicatie kijkt, is het begrip anders in te vullen.

• Psychologen zetten de mens als handelend wezen centraal.
• Sociologen en antropologen kijken naar de interactie tussen mensen of groepen mensen.
• Taalkundigen denken aan woordelijke uitwisselingen.
• Volgens politicologen is communicatie het mechanisme waardoor macht uitgeoefend kan worden

Communicatie is  een begrip met inhoud.

Een wetenschappelijke verantwoorde definitie staat in het boek communicatietheorie. Een inleiding voor communicatieprofessionals van Désirée van Osch (p. 13):  ‘Het intentioneel door een zender gestarte proces van betekenis geven door het encoderen van een situatie in de werkelijkheid door het bewust maar waarschijnlijk ook onbewust gebruiken van tekens in wellicht de juiste code om daarmee een boodschap te vormen om die door een kanaal, al dan niet gedragen door een medium en eventueel gehinderd door ruis, misschien aan te laten komen bij een ontvanger, waarbij de ontvanger de tekens decodeert en daaraan een eigen betekenis geeft zodat informatie ontstaat die eigenlijk wel zeker niet 100 % overeenkomst met de betekenis van de zender en die daarna wellicht als zender op gaat treden als daartoe de mogelijkheid bestaat, waarbij de zender als doel heeft om bepaalde effecten bij de ontvanger tot stand te brengen op het gebied van kennis, houding en gedrag’.